Günler kala başlardı bayram telaşı. O zamanlar henüz serbest piyasa ekonomisine geçilmemiş bugün olan birçok şeyi bulmak imkânsızdı. Çocuk dünyasından baktığımız pencereden, elimize olanaklar çerçevesinde geçen her yeni şey bizi bir sonraki bayrama kadar mutlu etmeye yetip de artıyordu. O çocuk enerjimizle gidebildiğimiz kadar çok akrabayı ziyaret ederek bayramı bayram eder, şimdiki gibi ‘Bize her gün bayram’ geyiğine muhabbetlerimizde aman vermezdik. Hele ki şehir dışındaki akrabalara yatılı gidilen misafirliklerde bayramların tadına doyum olmazdı.
Şu anda yaşadığımız çevrede gördüğümüz bayram manzaralarına baktıkça ‘o günlerin tadını iyi çıkarmışız’ demekten kendimi alamıyorum. ‘Bize her gün bayram diyerek’ bayramları sadece tatil olarak görenlerin gittikleri ve kendilerini yalnızlaştırdıkları tatil beldelerinden attıkları ‘samimiyeti tartışılır’ SMS’ler ile mutlu etmeye çalışırken, dönüşlerinde yalnızlığın verdiği o ruh halinin günahını çıkartmak için ballandıra ballandıra anlattıkları hikâyelerde aslında bir trajedi saklı haberleri yok.
RTİB’İN BAYRAMLAŞMA ŞİFRELERİ
Bu yıl ayağa kalkma kararı alan Rus Türk İşadamları Birliği (RTİB) bayramın ilk günü verdiği bayramlaşma yemeği ile bunun sinyallerini verdi. Bunu hiç şüphesiz hizmet yarışı diye adlandırdığım son kurultay sürecine borçluyuz. Çünkü orada kazanan kim olursa olsun, bundan sonra kendisini takip edecek birilerinin olacağını biliyordu. Nihayet ilk etkinlik olan bayramlaşma yemeğinde de bu kendisini gösterdi. Kazanalar ile kaybedenler diye değil RTİB üyeleri olarak bir araya geldi herkes.
Daha önce de böyle iki listenin yarıştığı dönemler olmuştu ve kaybeden taraf küsmüş RTİB ile bağlarını en düşük seviyeye indirmiş hatta başka oluşumların arayışına bile gidilmişti. Ancak bu sefer böyle olmayacağının sinyallerini ben bayramlaşma programında gördüm. Eski yönetim, yeni seçilen yönetime hem destek vermek için hem de ‘yapılanları kontrol etmeye geldim’ dercesine sayıca fazla olarak bayramlaşmaya gelerek küskünlük değil bütünlük olacağını gösterdiler. |
