Çok ümitliydim Trabzonspor’dan, Daha Moskova’ya ayak bastıklarını duyduğumda içimde bir umut oluştu. Trabzon burada netice alacak dedim. Bana göre dünyanın sayılı parklarından biridir Lujniki parkı ve Lujniki Stadı. Vancouver, Kanada’nın önemli bir şehridir Stanly Park aynen Lujniki gibi şehrin göbeğindedir yerinde duruyorsa, 1987 de görmüştüm. Hala unutamam o parkı da. Uzun zamandır bir Türk takımı gelmemişti Moskova’ya. Galatasaray yıllar önce Lokomotif stadına gelmişti. Lujniki’nin çehresi başkaydı elbet, orada maç seyretmek, hele hele Trabzonspor’u seyretmek müthiş olacaktı. Metrodan çıkıp stada gidene kadar yanımızdan iki ayrı Trabzonlu taraftarlar gurubu geçti. Bir anda Karadeniz’in sıcak arkadaşlık ilişkisi başladı aramızda. Aralarından biri anladı yerlisi olduğumuzun buraların. CSKA Moskova dedi.. Siz bilirsiniz, nasıllar abi? . FIS fıs, dedim Trabzon karşısında. CSKA Moskova’nın İnter ile olan maçını izlemiştim ve İnter’in istediği anda gol atabilmesine şahit olmuştum. İçi rahatladı. ‘Sağol’ dedi bana, ne gerek duyduysa. Ulan dedim memleketimin adamı bir başka oluyor, sanki üç puan koydum cebine ve Şeremetyova’ya kadar götürüp teslim ettim rahat dönebilsin diye. Bu atmosferde stada kadar ilerledik ve içerdeydik artık. Stadın boş olduğunu görünce şaşırmadım İnter maçı, bu İtalyan hayranlığıyla yanıp tutuşan Ruslar tarafından dolmamışsa bu stad Karadeniz’imin, çayının, fındığının dahi kıymetini bilmeyen bu insanlar nasıl doldururdu stadı. Neyse bana zaten Trabzonlularım lazımdı. Yanımda bir futbol oynamış doğru tespitleri olan bir arkadaşımda vardı Hulki Öz. Özü sözü doğrudur. Maç başladığında birbirimize bakıştık, üstünlük bizdeydi. Top CSKA Moskova’da iken tüm Trabzonlu futbolcular topla kale arasındaydı. Ruslar sadece önümüzde top çevirebiliyorlar ama hiç etkili atak yapamıyorlardı. Trabzonspor ise daha organize görüntü veriyordu. Bu bakışma işi götürebilir miyiz manasına geliyordu. Ama ileride topu saklayıp takımımızı önde tutamadık ve zaman içerisinde denge sağlandı. CSKA Moskova siyahi futbolcularının fiziki yapısının zaman içerisinde avantaj sağlayacağını biliyordu sanki. Ve neticeyi bu şekilde aldılar. Çok gelmediler belki kalemize ama futbol şansı ve kazanma arzusu onlardan yanaydı. Ve şahsım adına hayal kırıklığıyla ayrıldım güzelim stattan. Aklımda tek kalan güzel şey Gazetemizin yeni foto muhabiriydi. Yeni olmasına rağmen yirmi senelik meslek tecrübesi var sanırdınız. Bizi nasıl gördüyse o kalabalıkta fotoğraflamayı başarmış…
Futbol turnuvamız başlıyor...
Yıllar önce, aklımızda şöyle bir proje var, nasıl olur. Moskova’da sporsever Türk kardeşlerimize bir katkı sağlar mıyız diye başlattığımız futbol turnuvası projesi bugün vazgeçilmez bir birliktelik platformu haline geldi. Saat 23,00- 24,00’lerde bile başlamasına rağmen Moskova’nın en kuzeyinden en güneyine yaklaşık 50 veya 60 kilometre, oyuncu olarak veya katılımcı olarak gelen yüzlerce arkadaşımız var. Hem bu katılımcı arkadaşlarımıza. Onlara Sponsor olan kişiler ve tüm izleyici Türk kardeşlerimize teşekkür ederken birlik beraberlik içerisinde güzel günler dilerim. katkıları olan kişilere de, nice yeni organizasyonlar diliyorum. |
