Moskova’da son günlerde çok yoğun ve inanılmaz bir hareketlilik yaşanmaya başladı.
Turistik geziye gelenler, iş bağlantısı peşinde koşanlar, kardeş şehir, kardeş okul projelerini hayata geçirmek isteyen heyetler, çeşitli şehirlerden gelen ticaret odaları yetkilileri ve onların girişimleri, temasları…
Haberci olarak bu yoğun heyet trafiğini neredeyse takip edemeyecek duruma geldik. Hatta bazen aynı saatte çakışan programlar oluyor, mecburen içinden birisini tercih etmek zorunda kalıyoruz.
Ama hiç yakınmayalım, bu hareketlilik şüphesiz çok güzel ve iki ülke arasındaki ilişkilerin geldiği noktayı gösteriyor ve biz burada hayat kuranlara büyük gurur veriyor, göğsümüzü kabartıyor.
Ancak kendi adıma, burada yaşayan toplumumuzun bu denli bir hareketliliğe hazır olmadığımızı düşünüyorum.
Çünkü bizim toplumumuz maalesef bir araya gelmeyi beceremiyor, gelmek istese de bir araya gelecek yeri, çatısı yok. Böyle olunca da edinilen izlenimler, birikimler, kazanılan tecrübeler paylaşılamayınca maalesef bireysel olarak o zahmeti çekerek öğrenende kalıyor. Yeni gelen birisi de aynı uzun yolu ve aynı sorunları yeniden tek başına çözmekle zaman kaybediyor. Oysa bir bilgi havuzumuz olsa, bilgiler orada toplansa ve ihtiyaç duyan o bilgiyi oradan alsa, buraya yeni gelenlerin ilk başvuracağı bir adresi olsa…
Ama maalesef neredeyse çeyrek asırdır Rusya’da iş yapan müteahhitlerimiz burada milyonlarca metreküp beton döküp yüzlerce yapı inşa etmelerine karşın, bir türlü toplanabileceğimiz, dertlerimizi, sevinçlerimizi paylaşabileceğimiz bir yer, çocuklarımızı okutabileceğimiz bir okul inşa etmemişler.
Böyle olunca da bırakın yeni gelenlere yardım eli uzatmayı, hala herkes kendi sorunlarını bireysel yollardan becerebilirse çözmeye çalışıyor.
|
