Kim bilir kaçımız bir yılı daha burada geçireyim gelecek yıl bakarız deyip Rusya’da yeni bir yılı daha devirdi. Su gibi akıp geçen zamana karşı gurbette var olma mücadelesi verirken, hepimiz kimi zaman başarılara imza attık, kimi zamanda umutsuzluğa kapıldık.
2003 yılında Moskova’ya geldiğimde kimseyi tanımıyordum. Bugün bu yazıyı yazarken fark ediyorum ki aradan tam 7 yıl geçmiş. Koskoca 7 yıl diyoruz ama inanın zamanın nasıl geçtiğini anlamadım bile.
Moskova’da 15–20 yılını geçirenler de ilk zamanlar havası kadar insanlarını da soğuk buldukları bu ülkede kendilerine zamanla yeni bir hayat kurdular. Moskova’ya kimisi evlenmek yuva kurmak için para biriktirmeye, kimi macerasına, kimi kariyerinde ilerlemeye, kimi güzel Rus kızlarına, kimi okumaya geldi.
Memlekette gurbetçi diye bakılan bizlerin yaşamı elbette Almanya’da ki gurbetçilerin yaşamına benzemiyor. Orada yaşayan Türklerin televizyondan tutun kendilerine ait onlarca günlük yayınlanan gazeteleri bile var. Burada yaşamak ise biraz daha zor. Bizler de burada birlik ve bütünlük oluşturmak için elimizden geleni yapıyoruz ama...
Diğer yıllara göre 2009 yılına buradaki sayımızı biraz fazla törpülendi. Dünya yıkılsa bir şey olmaz denen dev firmalar, koca koca işadamlarımız piyasadan silindi gitti. Şüphesiz dünyanın her yerinde bu erozyon yaşandı ama biz sadece kendi çevremizi görüyoruz. O kadar ekonomik kaygı içine düştük ki dünyayı saran Domuz Gribi’ne bile aldırış etmedik. Zaten fark etmedik bile.
Yine yeni bir yıla yeni umutlar, hayaller ve güzel dilekler eşliğinde gireceğiz. 2010 bizim yılımız olacak diyeceğiz. 2009’da bizi üzen her şeyin üstüne sünger çekeceğiz ve yeni kararlar alacağız.
Yeniden geri sayım başlayacak. Yeni başlayacak 365 günü iyi değerlendirmeniz dileğiyle… |
