Ne de olsa Rusya, açıklanan son verilere göre Türkiye’nin bir numaralı ticari partneri haline geldi.

Okuyucularımız hatırlayacaklardır; 11 Nisan 2008 tarihli gazetemizin manşetinden ‘Bunu kim durduracak’ başlığı ile verdiğimiz haberde Rusya’ya iş yapmaya gelen iş adamlarımız ve işçilerimiz arasında yaşanan sorunlarda muhatap bulunamadığını söylemiştik. Çözüm olarak ta Rusya’da bir Çalışma Müşavirliğimizin varlığının yaşanan sıkıntıları azaltacağına değinmiş, ‘Rusya’da neden Çalışma Müşavirliği yok?’ diye de sormuştuk.

Sanırım sesimizi duydular ve geçtiğimiz günlerde beni Ankara’dan aradılar.

Telefonun diğer ucunda Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müsteşarı vardı. Sayın Müsteşar, duyarlılığımızdan dolayı teşekkür ederken bu tür yaşanan durumların üzücü olduğunu dile getirip en aza indirgemeye çalıştıklarını, Rusya için bir müşavirlik ataması için çalışmalar başlattıklarını söyledi. Hatta hızlandırılması için Dış İşleri Bakanlığı ile de diyaloglarını sıklaştırdıklarını belirtti.

Müsteşarla aramızda geçen uzun konuşmanın neticesinde burada yaşanan sıkıntıları anlatma fırsatı buldum ve bir ‘Çalışma Müşavirliği’nin tek başına bu sorunları çözmeyeceğini dile getirdim.

Biz buraya gelen işçiyi de işvereni de dinliyoruz.Herkes kendisine göre haklı.

İşveren getirdikleri işçileri seçme şansı olmadığını çünkü amaca uygun olup olmadığını gösteren bir belgenin olmayışından şikâyet ediyor. İşçiler ise her önüne gelen ‘Ben yurt dışında iş yapıyorum, bana işçi lazım’ deyip ülkeden işçi götürmesinin böyle kolay olmaması gerektiğini düşünüyor.

Hangi ülke olduğu fark etmez, yurt dışına çalışmak için veya iş yapmak için gidenleri kapsayan bir kontrol mekanizması gerekir.

Bu kontrol mekanizmasını kurmak o kadarda zor değil.

İşverenin aradığı vasıf belgesini pekâlâ okulların kapalı olduğu yaz döneminde dağıtmak mümkün. İki yıllık Meslek Yüksek Okul mezunları bu iş için biçilmiş kaftan. Hatta eskiden çok faal olan fakat şimdilerde pek de tercih edilmeyen Endüstri Meslek Liseleri öğretmen ve mezunlarından yardım alınabilir. Bu sayede Endüstri Meslek Liseleri de ilgisizlikten kurtarılabilir.

İşçinin aradığı ise kendisini çalışmaya götüren işverenin güvenilirliğinin kontrol edilmesi. Yeter ki alın terinin hakkını zamanında ve eksiksiz alabilsin, zor şartlara da katlanmaya razılar. Bunun için de çalışma müşavirliklerine çok iş düşüyor.