Gazetem’in bu hafta ki Yaşam Öyküleri’nin konuğu Balıkçıoğlu Mobilya’nın Rusya Genel Müdürü Hakan Cankal.
Cankal doğduğu şehir olan Ankara’da askere gidinceye kadar bir arkadaşı ile bijuteri imalatı yapan bir yerde çalıştı. Liseden sonra da ortak olarak kendi yerlerini açtılar..İyi giden işleri askere gitmeleri ile birlikte sona erdi.Aynı anda askere giden ortakların dükkanlarını işletecek kimse olmayınca da kapatmak zorunda kaldılar. Tüm bunlardan sonra hayat Cankal’ı farklı noktalara sürekler ve Rusya’ya gelmek aklında yokken tam 13 yıldır Rusya’dan kopamaz.
Rusya’ya nasıl geldiniz?
Askerlik sonrası iş bulmakta zorlandım. Bir inşaat firması Türkmenistan’da iş almıştı ve puantör arıyordu. Ben de asker dönüşü idi zaten evimi ve eşyalarımı almıştım bari 6 ay çalışıp biraz para kazanalım belki düğün yaparız diye düşündüm ve Türkmenistan’a gittim. İlk zamanlar ortam hiç hoşuma gitmese de sonradan oradaki arkadaş ortamı benim orada 3 yıl kalmamı sağladı. Genel müdürümüz başka bir firmaya geçip Moskova’da çalışıyordu. Beni de ısrarla Moskova’ya çağırdı. Bende 96’da Personel ve İdari İşler Müdürü olarak Moskova’ya geldim.
İnşaatta herhangi bir deneyiminiz varmıydı?
Ben bulunduğum ortama çabuk adapte olup, işi çabuk kavrama yeteneğine sahibim. Herşeyden önemlisi işimi çabuk benimseyip inceliklerini öğrenmek için elimden geleni yaparım. İnşaat sektörü ile Türkmenistan’da tanıştım. Ama kendimi geliştirdim ki genel müdürüm beni ısrarla Moskova’ya çağırdı. Zaten sonrasında 98 krizi yaşandı ve şirket kriz öncesi yaşadığı sıkıntılarla baş edemezken krizle birlikte faaliyetini durdurdu. Ben de diğer arkadaşlarım gibi Moskova’da ki başka yerleşik bir Türk inşaat firmasına geçtim. Orası da krizden etkilenmiş toparlanmaya çalışıyordu. Fakat bunun işçilerin parasını vermeyerek yapmaya çalışınca fazla durmak istemedim.O dönem eski bir tanıdığım olan Mustafa Çalkan, Çalkan Eti kurmuş ve bir çıkış içinde idi. Onunla konuştuğumda bana şirketinde personel müdürü olmamı istedi. Ben de kabul ettim. Ve Çalkan’da çalışmaya başladım. Yaklaşık üç yıllık bir çalışmam oldu orada.Daha sonra Balıkçıoğlu ile tanıştım ve hala bu işle uğraşıyorum.
Balıkçıoğlu ile tanışmanız nasıl oldu.
Ankara’dan tanıyorum onları. Zaten ben burada inşaat işi ile uğraşırken de bana sık sık burada bir şeyler yapılıp yapılamayacağını sorarlardı. Bir gün artık Rusya pazarına girmeye kesin karar verdiklerinde ise bana geldiler. Ben de fikrine çok saygı duyduğum ve çok başarılı gördüğüm Mustafa Çalkan ile bu düşünceyi paylaşıp fikrini sordum. O da bana düşüncelerini anlattı ve istediğim zaman geri dönebileceğimi de ekledi. B u benim için çok iyi bir güvence oldu. 2003 yılında Balıkçıoğlu ile başlamış olduk. İlk zamanlarda sadece bar sandalyeleri getirip Rusya’da satmaya başladık. Fuarlara katıldık ve önümüz açılmaya başladı. Üç yıl sadece satış yaptık. Ama bir gün bir inşaat işinde ki mobilya yapımı için bir arkadaşım teklif getirdi. Onu değerlendirip hayata geçirdik ve çok karlı bir iş olduğunu gördüm. 2007 yılında satışlarımızdan elde ettiğimiz gelirle Moskova’da bir imalathane açmaya karar verdim. Bu kararımda şimdi ne kadar haklı olduğumun gururunu yaşıyorum. Çünkü ürün getirip satmak, gümrüklemek her geçen gün daha zahmetli oluyor. Oysa biz burada ev mobilyasından tutunda her şeyi imal edebiliyoruz.
Rusya’da iş yapmaktan memnunmusunuz?
Kesinlikle çok memnunum. Bu insanlar siz onlara kaliteli hizmet verdiğiniz sürece sizden daha ucuza başka bir yer bulsalar bile sizi bırakmıyorlar. Ödemeleri konusunda hiç sıkıntı yaşanmıyor. Parasını harcarken kaliteyi mutlaka arıyor.Eskiden biz burada sadece inşaat yaptığımız için bizi sadece inşaatçı olarak tanıyorlardı, ama sonrasında turizm ve tekstil sektöründe de işler yapılınca bize bakış açıları da değişmeye başladı. Ruslarla Türkler oldukça iyi anlaşıyorlar.
Rusya’da iş yapacaklara ne tavsiyeniz olur?
Burada çok iş var.Birçok sektörde en az on yıllık iş var.Ama sakın ola ki para ile burada her şey yapılır düşüncesine kapılmasınlar.Burada paradan çok bilgi ve tecrübe iş yapıyor.Tabi birde çevre olmalı.
